ยินดีต้อนรับ อาคันตุกะ ทุกท่าน

ยินดีต้อนรับอาคันตุกะทุกท่าน
ขอขอบคุณที่กรุณาแวะเวียนมาเยี่ยมชม หวังเป็นอย่างยิ่งว่า ท่านจะได้รับสิ่งที่ท่านประสงค์
ผลงานเหล่านี้ ผู้เขียนเรียบเรียงขึ้นทำเป็นบันทึกความจำและอบรมจิตใจตนเอง ผู้เขียนหาได้มีความเป็นอริยะแต่อย่างใดไม่
( เดิมที แต่งเฉพาะกลอนธรรมะ จึงใช้นามปากกาว่า avijjapikkhu ที่จริงต้องพิมพ์ว่า avijjabhikkhu แต่ตอนสมัครสร้างเว็ป เกิดทำพลาด เข้าไปใช้ชื่อนั้นไม่ได้ ต้องสร้างเว็ปใหม่ใช้ชื่อใหม่ จากคำว่า bhikkhu เป็น pikkhu แทน )
ด้วยข้อจำกัดด้านเวลา-ข้อมูล-สติปัญญา-ความรู้ความสามารถ-ความรีบเร่ง ทำให้เกิดความผิดพลาดได้ ผู้เขียนขออภัยเป็นอย่างยิ่ง และขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำเพื่อการแก้ไขความผิดพลาด ผู้เขียนไม่สงวนลิขสิทธิ์สำหรับการคัดลอก การนำไปเผยแพร่ที่ไม่ใช่เพื่อการค้า โดยไม่คิดมูลค่า ขอเพียงแต่อย่าแอบอ้างว่าเป็นผลงานของผู้อื่น แต่ผู้เขียนขอสงวนลิขสิทธิ์ในผลงานนี้ สำหรับการนำไปเผยแพร่เพื่อการค้าหากำไร
ขอความสุขสวัสดีจงมีแด่ทุกๆท่านเทอญ

*นักเรียน อย่าลอกเป็นการบ้านไปส่งครูนะครับ เพราะไม่สุจริต ไม่เป็นประโยชน์แก่การพัฒนาความรู้ความสามารถ ดูไว้เป็นตัวอย่างก็พอ


วันศุกร์ที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2558

คน/วัตถุ : กาพย์สุรางคนางค์๒๘



คน/วัตถุ : กาพย์สุรางคนางค์๒๘

    ..................................พาดข่าว คนตาย
เพราะโดน ทำร้าย..................กฎหมาย ให้หน(ทาง)
ชดใช้ เป็นเงิน.......................ดำเนิน พิกล
ลดโทษ ทุรชน......................ทำร้าย=ตายฟรี?

    ......................................คนใคร่ ครองเรือน
ประเพณี มีเหมือน...................บิดเบือน บัดสี
คิดค่า สินสอด........................ถ่ายทอด ฤดี
ซื้อขาย ชีวี.............................แลกมี กิจกาม

    .......................................เงินทอง ของใช้
แวดล้อม พร้อมให้...................ชนะใจ ง่ายหลาม
วัตถุ แทน(ความ)รัก.................ตรรกะ ตะกลาม
คือความ ต่ำทราม....................ของความ คิดคน

    .......................................ชีวี มีค่า?
หรือมี มูลค่า?..........................ช่างน่า ฉงน
พฤติกรรม จำกัด......................อรรถา นฤมน(นฤมน=นฤ+มน)
อุระ อกุศล?............................สวคนธ์ สุนันท์?(สุนันท์=เป็นที่ยินดี)

    ........................................สนใจ มูลค่า
มากกว่า คุณค่า........................โลภะ กระสัน
ฤดี มิเลื่อม..............................เสื่อมสุญ คุณธรรม์
ธรรมดา สามัญ.........................ชีวัน บรรพชน

    .........................................ควรสร้าง คุณค่า
แทนตั้ง มูลค่า...........................พัฒนา กุศล
สัตธรรม บำเพ็ญ........................เห็นคน เป็นคน
พิสุทธิ์ หลุดพ้น..........................คน=วัต ถุเอยฯ

๒๘ สิงหาคม ๒๕๕๘

วันพฤหัสบดีที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2558

ความปลอดภัยในชีวิต : กลอนเปล่า



ความปลอดภัยในชีวิต : กลอนเปล่า

    คบคนดี อยู่ในสถานที่ปลอดภัย และไม่ประมาท
เป็นหลักปรัชญาใหญ่ ในการดำเนินชีวา
เพื่อความปลอดภัยและผาสุก

    คนมักได้รับความเดือดร้อนจากคน
คนคือเหตุ-ผล ที่ทำให้คนเป็นทุกข์
ยิ่งกว่าสาเหตุใด ในทุกยุคทุกสมัย
สัตว์ป่าว่าดุร้าย ยังหลีกเลี่ยงที่จะย่างกรายเข้าใกล้คน
แต่กลับมีคนชั่วช้า กระจัดกระจายไปทั่วทุกสังคม

    การแบ่งแยกหน้าที่กันทำ
นำไปสู่ความจำเป็นที่จะต้องพึ่งพาผู้อื่น
แลอาชีพสารพัดอันดาษดื่น
คนชั่วย่อมกลมกลืน-เคล้าคละเป็นหมู่คณะกับคนดี

    จิตคนที่ยังไม่พ้นความเป็นสัตว์
ไม่กำจัดความโฉดชั่วกลั้วบัดสี
ความเห็นแก่ตน ล้นหลั่งดังธุลี
มากหรือน้อยมี ต่างไปในฤดีของแต่ละคน

    มีสถานที่ที่ปลอดภัยและไม่ปลอดภัยในโลก
อันคนชั่วจะฉกฉวยโอกาส ปฏิบัติการโฉดฉล
ผู้แสวงหาความปลอดภัย พึ่งใส่ใจและระวังกมล
เลือกสถานที่อยู่ เพื่อเป็นผู้พ้น
เงื้อมมือแห่งทรชนคนสามานย์

    ความสูญเสียมากมาย
หลีกเลี่ยงได้ด้วยการไม่ประมาท
การเรียนรู้ที่จะเป็นผู้เข็ดขยาด
ต่อความผิดพลาดที่เพิ่งผ่านไปไม่กี่หน
คือพื้นฐานของชีวิต ที่พิจิตรพิลาสดล
อันปัญญาชน สนใจใฝ่พินิจพิจารณา

    การดำเนินชีวีมิใช่เรื่องง่าย แต่ก็ไม่ยาก
ขึ้นอยู่กับทักษะ และใจใคร่จะมุ่งมาดปรารถนา
ตั้งมั่นเดินไปในทางที่ดี มีศรัทธา
แสวงหาความรู้ บรรลุสติปัญญา
ย่อมเป็นหลักประกันได้ว่า จะมีชีวิตอยู่อย่างปลอดภัยฯ

๒๗ สิงหาคม ๒๕๕๘

วันพุธที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2558

สัตว์ร้ายในใจคน : กาพย์ฉบัง๑๖



สัตว์ร้ายในใจคน : กาพย์ฉบัง๑๖


    ในฤดีมีสัตว์สามตัว.................กลุ้มรุมสุมหัว
ให้มัวเมาเขลาประสงค์

    กำเนิดเกิดคู่เผ่าพงศ์.................ประจำดำรง
คอยบงการมานเสือกไส

    ร่วมอยู่อุกฤษฏ์ฤทธิไกร................ครอบเรียงเคียงใจ
ไปไหนก็ไปด้วยกัน

    ตัวหนึ่งชื่อกามฉันท์................หรือราคะอัน
คืนวันขันแข็งแกร่งพลา

    ตัวหนึ่งพึงเรียกโทสา.................มิใช่โกรธา(โทสะ=ความคิดประทุษร้าย)
ภาษาไทยชวนทำให้งง

    ตัวท้ายสุดยุทธยิ่งยง..................คือโมหะ=หลง
(ทั้งสาม)บงการจิตผิดชั่วหา

    คนเห็นเป็นสิ่งธรรมดา................สำคัญ(ว่าเป็น)อัตตา
มอบชีวาสนตะพาย

    ถูกจูงเหมือนวัวเหมือนควาย..................ตัณหากระหาย
จวบตายยังไม่รู้ตน

    ต่างจากพุทธศาสนิกชน.................ศึกษาธรรมจน
แยบยล(ว่าเป็น)อกุศลมูล

    พยายามกำจัดขาดสูญ.................มิให้พอกพูน
บริบูรณ์ดวงจิตอิฏฐาเอยฯ

๒๖ สิงหาคม ๒๕๕๘

วันอังคารที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2558

สำรองรัก : กลอนแปด



สำรองรัก : กลอนแปด


    เที่ยวเดินเด็ด ดอกไม้ ในทุ่งกว้าง...............สวยสล้าง ชวนจิต ชมพิสมัย
เด็ดดอกแล้ว ดอกเล่า เด็ดเข้าไป......................จนมือไม้ ไม่มี เหลือที่กำ

    ดอกไม้เป็น ช่อชู ดูงามงด...........................สีสันสด อุดม แสนคมขำ
แต่หลายรัก กักขฬะ อย่ากระทำ........................ขาดจรรยา ระยำ ใช่(ปกติ)ธรรมดา

    ไม่พบคน ที่ใช่ ไม่รีบรัก...............................มิใฝ่ภักดิ์ รักเผื่อ เหลือเลือกหา
สำรองรัก จักนำ ระกำอุรา.................................สร้างปัญหา วิกฤติ ชีวิตวัย

    คู่ไม่ดี มีแต่ แดพิฆาต..................................วิปลาส ขัดสน ท้นทุกข์ไส
คนทุจริต คิดคบ ย่อมพบภัย..............................มิถูกใจ ไม่คบ (จะ)สงบเย็น

    คนมักง่าย ใครพบ คบไว้ก่อน........................ย่อมเดือดร้อน ย้อนคืน ดาษดื่นเห็น
คบ-เลิกรา-หาใหม่ ไม่ว่างเว้น............................เหตุลำเค็ญ เฟ้นฟาด อาฆาตฟัน

    จิตเมามัว กลัวว่า จะไร้คู่...............................นำไปสู่ วิถี ที่โศกศัลย์
ความใจง่าย ใคร่กาม สานสัมพันธ์.......................พาชีวัน บรรลัย มากหลายมี

    ทุกชีวิต เกิดมา หาพร้อมคู่............................อย่าคิดสู่ โสด=ทราม=ความบัดสี
ย้อนเยาว์วัย ไร้ทุกข์ สนุกดี...............................เพราะเสรี อิสระ ประเสริฐคุณ

    รอให้พบ คนดี มีศีลสัตย์...............................ค่อยประหวัด สัมพันธ์ สรรค์รักสุนทร์
หวังพบคน ที่ใช่ อาศัยบุญ.................................ช่วยเกื้อหนุน จุนค้ำ สัมฤทธิ์เอยฯ

๒๕ สิงหาคม ๒๕๕๘

วันจันทร์ที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2558

รักชาติ/หลงชาติ : กลอนคติเตือนใจ



รักชาติ/หลงชาติ : กลอนคติเตือนใจ


    "รักชาติ" ไม่ใช่ "หลงชาติ"...................อาละวาด กัดคน รนหา
รักชาติ รัฐป้อง ต้องปรีชา............................พัฒนา เจริญ เผชิญชัย

    โดยมาก มักเขลา "เมาชาติ"....................ชีวาตม์ ถนัดเลว เหลวไหล
เหมือนปอบ ชอบทำ ตามใจ.........................สิ้นไร้ เหตุผล กมลพาน

    ชาติข้า ใครก็ห้าม ตำหนิ..........................จริงแท้ แม้สิ วิตถาร
วัฒนธรรม ทรามซาก ดักดาน........................อุบาทว์การณ์ มั่นคง จำนงจินต์

    เรื่องโง่ งมงาย หลายหลาก.......................ยังอยาก รักษา สมถวิล
ทุจริต พิศวง โกงกิน....................................เคยชิน กินได้ เป็นไรมี

    โจรเกลื่อน เถื่อนถ่อย ด้อยพัฒนา...............ไม่ใช่ ปัญหา น่าบัดสี
อาชญา กรสรรพ อัปรีย์.................................ล้วนเพื่อนผอง น้องพี่ มิถือกัน

    ชาติข้า น่าอยู่ ที่สุด..................................ประดุจ รุดล่วง สรวงสวรรค์
ถึงภัย พิบัติ ตัดชีวัน......................................ระเบิด เกิดกัน ทุกวันไปฯลฯ

     เช่นนี้ ชี้ตรง "หลงชาติ"............................วิปลาส ปรัชญา สาไถย
เพลิดเพลิน เนิ่นนาน บรรลัย...........................จะไม่ มีชาติ ในสักวัน

    อะไร ไม่ดี วิปริต......................................รู้ผิด คิดแก้ แปรผัน
สิ่งดี ริรัก ษากัน...........................................ให้ยง คงกระพัน ดันเป็น

    ชื่นชู รู้จัก "รักชาติ"...................................อย่าขาด ศรัทธา มานะเห็น
สู้ความ ลำบาก ยากลำเค็ญ.............................มิทำ เป็นเล่น เช่นเด็กเอยฯ

๒๔ สิงหาคม ๒๕๕๘

วันอาทิตย์ที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2558

ไม่ต้องลองคบหา : กลอนคติสอนใจ



ไม่ต้องลองคบหา : กลอนคติสอนใจ


    อากัป กิริยา....................ใช้ศึกษา นิสัย ใจคน
ความคิด จิตจล.......................ความสนใจ ใคร่ประสงค์
ล่วงรู้ สุขภาพ.........................คุณภาพ กิจกรรม ธำรง
คดหรือ ซื่อตรง.......................พร้อมบ่ง สติ ปัญญา

    พฤติกรรม จำเพาะ...............ใช้พิเคราะห์ คนได้ ไม่ผิด
เปิดเผย แนวคิด......................รู้จิต รู้ใจ ง่ายกว่า
ใคร่คล่อง มองคน....................เมินสนใจ หมายหน้าตา
เผ่าวงศ์ พงศา.........................ปริญญา หาแท้ แน่นอน

    ไม่ต้อง (ให้)รู้ตัว..................หากอยากรู้ ดี/ชั่ว ตัวตน
กิจเจียร เวียนวน......................แจ้งสิ่ง ที่กมล ซุกซ่อน
ปกปิด มิดไม่...........................เปิดให้ เห็นสันดาน สันดอน
ศึกษา เสียก่อน........................อย่าด่วน รีบร้อน คลุกคลี

    คบหา สมาคม......................ยึดความดี นิยม สมสั่ง
ความชั่ว ควรชัง........................ย่อมบังเกิด ประเสริฐศรี
อย่าคบ คนชั่ว...........................อย่าเกลือกกลั้ว คนอัปรีย์
คบแต่ คนดี..............................จะมี ชีวา สงบใจ

    ละปราศ บาดแผล..................ดวงแด สะอาด สฤษฏ์
วิถี ชีวิต...................................วิจิตร งามงด สดใส
ฉลาด เรียนรู้.............................เรียนอยู่อย่าง สร้างสรรค์ไป
อยู่รอด ปลอดภัย.......................สุขใจ บันเทิง เริงรมย์ฯ

๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๘

วันเสาร์ที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2558

บาปบุญคุณโทษ : กาพย์ยานี๑๑



บาปบุญคุณโทษ : กาพย์ยานี๑๑


    บาปกรรม โทษทำไกร....................ล้วนแต่ไคล ตกให้คน
ทุกข์ยาก ลำบากยล...........................ทนทรมาน สิ้นศานติ์ศรี

    เวรกรรม ย่อมนำมา.......................ซึ่งชีวา ทุกขามี
กรอมใจ ไห้โศกี................................กาย-ฤดี เบียนบีฑา

    บุญคุณ ที่หนุนค้ำ..........................แก่คนนำ ความปรารถนา
สมใจ สบายอุรา................................ทุกทิวา เอื้ออาทร

    ผลดี ที่ได้รับ.................................ผู้คนสรรพ สโมสร
มอบให้ ไม่อาวรณ์..............................อาชวะ และอภัย(อาชวะ=ความซื่อตรง)

    อบรม บ่มอุรา................................ฝึกภาวนา อดิศัย
สมาธิ สติไตร....................................จิตใจขัด วิปัสสนา

    ไม่ข้อง ต้องเกี่ยวคน(อื่น).................เพียงพึ่งตน มนอุตสาห์
กำจัด อกุศลา....................................เพียงแค่ว่า อาศัยจินต์(อกุศลา=อกุศล)

    สำนึก ในบาป-บุญ..........................ประเสริฐสุนทร์ พิบุลสิน
คุณ-โทษ บทชีวิน...............................มิผกผิน ทุกวิญญาณ

    เป็นบุพ พกรรมจร............................ทางสุนทร บวรศานติ์
ศุภผล ดลบันดาล................................ทุกชนชั้น วรรณะเอยฯ

๒๒ สิงหาคม ๒๕๕๘